Kapilaroskopia

Kapilaroskopia – nieinwazyjna metoda diagnostyki naczyń krwionośnych. Polega na ocenie mikrokrążenia krwi w obrębie skóry i błon śluzowych. Badanie wykonywane jest przy użyciu technik powiększających. Naczynia włosowate zostają poddane analizie pod specjalnym mikroskopem. Badane miejsce należy uprzednio nawilżyć. Kapilaroskopię wykonuje się u pacjentów z objawem Raynauda (pierwotnego i wtórnego) – napadowym skurczem tętnic w obrębie dłoni z towarzyszącym blednięciem palców i narastającym bólem. Podobne objawy pojawiają się również w niektórych chorobach reumatycznych. Kapilaroskopia przydatna jest także w diagnozie twardziny układowej.

 

Elementy, które podlegają ocenie w trakcie badania kapilaroskopowego:

 

  • układ oraz liczba naczyń włosowatych
  • przejrzystość skóry
  • kształt, rozmiary, a także występowanie deformacji pętli naczyniowych
  • wybroczyny
  • przepływ krwi
  • podbrodawkowy splot żylny

 

Kapilaroskopia mikroskopowa znalazła najszersze zastosowanie w badaniu naczyń wału paznokciowego (ang. nailfold capillaroscopy), ze względu na to, że w tym miejscu kapilary ułożone są równolegle do powierzchni skóry.

 

Najczęściej stosowanymi technikami w kapilaroskopii są :

 

  • kapilaroskopia świetlna
  • wideokapilaroskopia